poniedziałek, 3 czerwca 2013

spakować tornister, odrobić zadanie na czas, posprzątać pokój - to nie takie trudne!

Za pomocą zastosowania konkretnych strategii Rodzice mogą nauczyć dziecko sprzątać pokój, odrobić lekcje, czekać na swoją kolej, akceptować rozczarowania, radzić sobie w nowych sytuacjach, odkładać kieszonkowe, przestrzegać zasad oraz wiele innych rzeczy.

www.lilsugar.com
Umiejętności wykonawcze to nawyki umysłowe konieczne do wykonywania zadań. To podstawowe umiejętności konieczne do spełniania wymagań jakie stawia przed dzieckiem szkoła, rodzina i przyjaciele: umiejętność zorganizowania się, planowania, rozpoczęcia pracy, utrzymania uwagi na zadaniu, koncentracji, kontrolowania impulsów, regulowania emocji i przystosowania się.

Do prowadzenia skutecznego treningu umiejętnosci wykonawczych potrzebna jest wiedza i umiejętności. Na szczęście literatura dotycząca tego zagadnienia zawiera gotowe plany działania, których nietrudno jest się nauczyć i wprowadzić w życie. Niektóre można nawet uznać za doskonała zabawę! Poniżej przedstawię jeden z nich, stworzony na potrzeby czteroletniej Ani, która przeszkadza rodzicom w trakcie rozmów telefonicznych.


www.vintagesoul.com.au
KROK 1
Określ zachowanie docelowe: Ania spokojnie czeka, aż Rodzice skończą rozmawiać.
Umiejętność wykonawcza: Hamowanie reakcji
Konkretne zachowanie, które chcemy osiągnąć: Ania będzie się sama bawiła i nie będzie przerywała rodzicom rozmów telefonicznych.

KROK 2
Opracuj plan działania

Jakie podpórki w otoczeniu pomogą w osiągnięciu celu?
• ulubione zabawki będą pod ręką,
• kartka z rysunkami przedstawiającymi zabawy do wyboru,
• rodzic będzie podpowiadał, żeby wybrać którąś zabawę, gdy zadzwoni telefon.

Jaka konkretna umiejętność będzie kształtowana, kto będzie jej uczył i według jakiej procedury?
Umiejętność: Hamowanie reakcji (samodzielna zabawa bez angażowania rodziców, gdy rozmawiają przez telefon)
Kto będzie jej uczył? Rodzice

Ustal procedurę:
• Ania wybiera dwie ulubione zabawy,
• Rodzice pomagają zrobić kartkę z obrazkami przedstawiającymi te zabawy,
• gdy Rodzice mają zadzwonić lub gdy telefon dzwoni, pokazują kartkę Ani, a ona wybiera jedna z zabaw,
• w czasie rozmowy Rodzice chwalą Anię za to, że sama się ładnie bawi.


Jakie zachęty zostaną wykorzystane, żeby zmotywować dziecko do ćwiczenia umiejętności?
• Rodzice chwalą Anię za samodzielna zabawę,
• Rodzice powiększą kolekcję ulubionych zabawek Ani, jeśli będzie się odpowiednio zachowywała.

KROK 3
Przećwiczenie schematu "na sucho". Wprowadzenie procedury, oraz systemu nagród.


czwartek, 9 maja 2013

Programy rozwoju inteligencji emocjonalnej i społecznej

Znaczenie nauczania umiejętności społeczno-emocjonalnych  jest nieocenione dla zdrowego rozwoju dziecka. Dzieci ze słabymi umiejętnościami społecznymi są narażone na więcej problemów w szkole (Wentzel i Wigfield, 1998), a później w miejscu pracy (Spencer i Spencer, 1993). W szczególności agresywne dzieci są narażone na doświadczanie poważnych problemów i utrudnień w okresie dzieciństwa i dorastania (Campbell, 1995; Parker i Asher, 1987). Nawet u tych dzieci, które nie wykazują problemów z zachowaniem, brak umiejętności społeczno-emocjonalnych zakłóca rozwój (Weissberg i Bell, 1997).

Program Social and Emotional Learning (SEL) jest na liście przedmiotów obowiązkowych wielu szkół w Stanach Zjednoczonych. Aktywna inicjatywa prowadzenia przez pedagogów zajęć z tego obszaru podejmowana jest w wielu innych krajach jak Japonia, Singapur, Wielka Brytania. Program zawiera bardzo konkretne, wymierne normy nauczania dla wszystkich klas np. w ramach zajęć w klasach pierwszych dzieci uczą się rozpoznawać i nazywać emocje oraz łączyć je z rzeczywistymi wydarzeniami.

www.edutopia.org
Przyjżyjmy się dokładnie temu jakie umiejętności u uczniów rozwijają zajęcia prowadzone według tego programu:

1. Samoświadomość i empatia:
Dokładna rozpoznanie własnych silnych i słabych stron;
Wzmocnienie poczucia pewności siebie i optymizmu ;]
Umiejętność prawidłowego określenia własnych uczuć i uczuć innych osób;
Umiejętność dokładnego rozpoznania emocji i myśl oraz ich wpływu na zachowanie;
Umiejętność okazywania współczucia;
Umiejętność „wczucia się” w sytuację innych osób;
Poszanowanie podobieństw i różnic między zachowaniami poszczególnych jednostek.

2. Kontrola emocji, samorządność:
Zdolność do dostosowania swoich emocji, myśli i zachowań w zależności od sytuacji;
Zarządzanie stresem, kontrolowanie impulsów, motywowanie siebie i dążenie do ustalonych celów;
Radzenie sobie z presją, gniewem, odrzuceniem, oskarżeniami i lękiem.

www.edutopia.org/blog

3. Umiejętności komunikacyjne:
Umiejętność nawiązywania i utrzymywania zdrowych i satysfakcjonujących relacji z kolegami poprzez: komunikację, aktywne słuchanie, współpracę, odporność na presję społeczną (asertywność), konstruktywne negocjowanie konfliktów, poszukiwanie i oferowanie pomocy w razie potrzeby, uważne słuchanie, przyjmowanie komplementów i krytyki


4. Odpowiedzialne podejmowanie decyzji i rozwiązywanie sytuacji trudnych:
Zdolność dokonywania świadomego wyboru oraz ponoszenie za niego odpowiedzialności (mając na uwadze przyjęty system wartości i celów). Radzenie sobie w sytuacjach trudnych np. w złości, w stresie, pod presją czasu.



Zajęcia w oparciu o programy SEL odbywają się w Centrum rozwoju bez stresu oraz w zaprzyjaźnionych z nami szkołach.


środa, 3 kwietnia 2013

Sposoby na nerwy przed klasówką z matematyki

Sprawdzonym sposobem na opanowanie nerwów przed klasówką (nie tylko z matematyki) jest przeprowadzenie na przerwie przed sprawdzianem mentalnego treningu aktywizacyjnego czyli po prostu rozgrzewki mózgu!

Dobrze jest ją rozpocząć w momencie, gdy siedzisz przed salą lekcyjną i czujesz, że z powodu nerwów tracisz koncentrację, a w Twojej głowie zaczyna panować chaos. Dodatkowo. każdy z nas doświadczył kiedyś sytuacji gdy najlepsze rozwiązanie pojawiało się w jego głowie tuż po zakończeniu egazminu. Tego nieprzyjemnego doświadczenia można także uniknąć wprowadzając rozgrzewkę.

sunset-vine.tumblr.com

Jak, w nerwowej sytuacji, skupić się i poukładać skłębione myśli w swojej głowie? Poniżej kilka propozycji:

1. Z liter długiego słowa np. „encyklopedia” utwórz jak najwięcej innych słów.
2. Pomnóż 3x3, wynik pomnóż x3, wynik tego działania pomnóż x3 i tak do czasu, aż Ci się znudzi.
3. Ułóż zdanie ze wszystkimi wyrazami zaczynającymi się na wybraną przez Ciebie literę.
4. W ciągu 1 minuty wymyśl możliwie dużo rzeczowników zaczynających się na dowolną literę.
5. Spójż na swoje notatki. Znajdź w ich treści jak najwięcej słów "bo". Wyszukując jednocześnie zliczaj ile danych wyrazów znalezłeś.

www.wonderbaby.org

Co nam dają takie ćwiczenia? Robione na początku pracy, rozgrzewają zwoje mózgowe. Po zakończeniu treningu działasz już na najwyższych obrotach! Wykonując je poprawiasz funkcjonowanie swojej głowy. Po kilku minutach ćwiczeń szybciej przetwarzasz się informacje, zwieksza się Twój entuzjazm i zaangażowanie oraz czujesz się bardziej skoncentrowany! Podczas ćwiczeń wykorzystujesz różne rodzaje inteligencji. Dodatkowe utrudnienie w postaci operacji myślowych /większość ćwiczeń wykonujesz w pamięci/ wymaga od Ciebie wzmożonej koncentracji i wpływa na pamięć.

Pamiętajcie, że najważniejsza jest koncentracja na rozwiązywaniu ćwiczenia oraz dobra zabawa podczas jego wykonywania, a nie poprawność wyniku!



środa, 20 marca 2013

Jak nie płakać z powodu drobnostek?

Kontrola emocji u dzieci i ich elastyczność w podejściu do problemów nie rozwinie się bez naszej pomocy. Gdy dziecko płacze z byle powodu zazwyczaj stara się pokazać innym, że pragnie ich uwagi. Płacze, bo nauczyło się, że zalane łzami otrzymuje dużo współczucia i słów wsparcia.

www.jillgreenberg.com

Oczywiście są momenty, kiedy płacz dziecka jest zachowaniem normalnym i odpowiednim, ale zdarzają się też takie, kiedy dobrze by było, żeby nasz malec potrafił zrobić coś innego ze swoimi uczuciami, niż wypłakiwać się nam w rękaw. Nauczmy go korzystać wtedy ze słów, a nie z łez!
Powiedz dziecku, że gdy jest smutne i rozczarowane można zrobić coś innego niż płakać i że razem będziecie ćwiczyć te zachowania.

Za każdym razem gdy dziecko płacze pytaj o to co czuje. Wyjaśnij, że powinno używać słów zamiast łez (np. "Jestem smutny").

Podsuń dziecku słowa, których może używać! To bardzo ważne, żeby najpierw nauczyć dziecko jakie uczucia może odczuwać, a dopiero potem wymagać od niego ich używania.Możecie spróbować odgrywać scenki z nowymi emocjami (zagrać w uczuciowe kalambury).


eighteen25.blogspot.com

Spróbujcie razem znaleźć przyczynę smutku czy rozgoryczenia i dodajcie ją do uczucia, o którym dziecko już powiedziało (np. "Jestem smutny, bo znowu przegrałem").

Kiedy dziecko używa słów, zamiast płaczu, by wrazić siebie doceń to! Daj dziecku sygnał, że je rozumiesz i że mu współczujesz np. poprzez powtórzenie jego słów ("Widzę, że jesteś przygnębiony, ta przegrana jest dla Ciebie rozczarowaniem"). Dzięki temu dodatkowo upewnisz się czy dobrze zrozumiałaś jego emocje.

Podkreśl, że kiedy dziecko używa słów możesz go wysłuchać i zrozumieć jego problem, natomiast kiedy zaczyna płakać, zostaje z nim sam na sam.


Kiedy dziecko zaczyna płakać bez uzasadnionej przyczyny dopilnuj by nie przykuwało to uwagi osób wokół was. Możesz spróbować wcześniej dać znać rodzinie i znajomym nad czym teraz pracujecie i poprosić o nie zwracanie uwagi na płacz malucha.

www.notonthehighstreet.com

Jeżeli płakanie jest silnym nawykiem u Twojego dziecka pomyśl o wprowadzeniu małych nagród za używanie słów, a nie łez.

PAMIĘTAJ, że są sytuacje, gdy płacz jest w zupełności uzasadniony i stanowi normalną reakcję dziecka na sytuację (np. ból, strach, nieszczęście)!
Powodzenia!


poniedziałek, 18 lutego 2013

Jak poprawić koncentrację u dziecka? Sposoby na lepszą pamięć!

Dość już masz ciągłego przypominania o obowiązkach, przerywania niedokończonych zadań i zapominania o ważnych rzeczach do szkoły? Sposobem na lepszą pamięć jest ciągłe jej ćwiczenie! Aby poprawić koncentrację trzeba ćwiczyć  ale na szczęście mogą to być bardzo przyjemne zadania, wprowadzone do harmonogramu dnia twojego dziecka jako zabawy.
 
www.sugar-crumbs.com
UBRANIE
W ciągu dnia odwróć dziecko plecami do siebie. Jego zadaniem jest opisać jak najdokładniej, jak jesteś ubrana. Ma na to 2 minuty. Po upływie czasu odwracacie się sprawdzacie, jak wam poszło.

LIST NA PLECACH
Napisz słowa na plecach swojego dziecka. Dziecko odczytuje pisany Twoim palcem tekst – wyraz po wyrazie. Następnie może nastąpić zmiana ról – dziecko będzie nadawcą listu, a Ty odbiorcą. Ćwiczenie nie tylko zwiększa uważność u dzieci, ale poprawia więzi między Wami.

diyfeelings.tumblr.com

RYSOWANIE Z PAMIĘCI
Jedna osoba rysuje prosty krajobraz na kartce (albo np. jakiś zabawny przedmiot). Dziecko patrzy się na rysunek przez 1-2 minuty. Jego zadaniem jest narysować dokładnie taki sam obrazek, ale z pamięci! Wraz z dochodzeniem do wprawy możecie przygotowywać dla siebie obrazki pełne szczegółów!

JAK TO BYŁO
Zamykamy oczy. Zaczynamy „ustawiania” 4 elementów. Opowiadamy jak przedmioty ustawione są względem siebie. Barwny opis zabawek pomoże w zapamiętaniu!

www.pinterest.com

Wyobraź sobie kolorową piłkę… Po jej lewej stronie umieść pluszaka, a po prawej piórnik… Między piłką, a pluszakiem postaw balonik ... Na prawo od piórnika połóż lupę...Na skraju po lewej wyobraź sobie pisak, a na skraju po prawej jabłko...
W jakiej kolejności są ułożone przedmioty?

Miłej zabawy!

czwartek, 10 stycznia 2013

Twórcze zabawy z dzieckiem w deszczowy dzień!


Są takie dni, szczególnie deszczowe (!!), kiedy nie mamy pomysłu co robić z naszymi pociechami. Chcielibyśmy fajnie spędzić z nimi czas, ale nie możemy wyjść na dwór, a nie chcemy włączać telewizora. Nie mamy też ochoty wychodzić do sklepu po materiały do jakiejś specjalnej zabawy. Nie szkodzi! Poniżej kilka prostych, ciekawych inspiracji! Miłej zabawy!


www.mosaclinic.com 
1.  „Słowem malowane”
min. 2 osoby, kartki, kredki
Jeden z Was wymyśla sobie jakąś rzecz (przedmiot lub zwierzątko). Drugi gracz ma za zadanie narysować na kartce wymyślony przez pierwszą osobę przedmiot. W trakcie rysowania może kierować się tylko prostymi poleceniami od pomysłodawcy rysunku np. „na środku kartki narysuj owal, tj. coś w kształcie chmurki, potem po lewej stronie u góry chmurki narysuj kółeczko tak, żeby stykało się z chmurką od zewnątrz, od podstawy chmurki narysuj cztery pionowe kreseczki…”

www.flickr.com/photos/-allthingssmall
2. „Pozytywny balonik”
min. 2 osoby, balonik
Jeśli macie bardzo parszywy nastrój to zabawa dla Was - macie za zadanie odbijać balon tak, aby nie spadł na ziemię. Równocześnie z odbiciem balona trzeba  głośno powiedzieć jakąś rzecz, która sprawia Wam przyjemność, jest miła i radosna np. słońce, lody, wakacje…

3.  „Wrażliwiec”
min. 2 osoby, brak rekwizytów
Jeden z Was wyciąga przed siebie rękę i zamyka oczy, a druga osoba swoim palcem pisze na Waszej ręce początek niesamowitej historii. Po jednym, dwóch zdaniach następuje zamiana ról. Druga osoba kontynuuje opowieść. Opcjonalnie można grać we „Wrażliwca” na plecach, a nie na ręce.

www.artbarblog.com/tag/pencil-holder
4. „Coś czego nie ma”
min. 2 osoby, kartki, kredki
Do ułożonego przez jednego z Was nowego, zwariowanego wyrazu reszta uczestników wymyśla „co to może być”, a potem to rysuje. Również twórca rysuje swoją wersję. Na koniec dzielicie się swoimi rozwiązaniami i wybieracie najbardziej pomysłowe. Np. czym wg. Was może być „KONEDURKA”?


środa, 12 grudnia 2012

Kłótnie pomiędzy rodzeństwem. Jak pomóc im rozwiązać ich problemy?

Co zrobić gdy rodzeństwo stale kłóci się pomiędzy sobą? Jak prowadzić negocjacje gdy dzieci walczą? Poniżej znajdziesz opis 10 kroków prowadzących Cię do spokoju w Twoim domu. Jako rodzic dowiesz się jak prowadzić skuteczne mediacje!

www.toyswill.com

1. Oddychaj głęboko. Nie jesteśmy skuteczni kiedy rozmawiamy w złości lub nerwach. Zanim zaczniesz rozwiązywać ich spór, upewnij się, że jesteś spokojna.

2. Odnieś się wprost do trudnej sytuacji. Paradoksalnie, wprowadzenie spokoju wymaga konfrontacji z problemem. Często musimy uświadomić dzieciom, że mają problem, który wymaga rozwiązania. Postaraj się sprowadzić ją do krótkiego opisu faktów.

3 A teraz pomóż im się uspokoić i nabrać dystansu. Konfliktów nie rozwiązujemy w emocjach i „na gorąco” Jednym z dobrych sposobów jest stworzenie miejsca rozwiązywania sporów (np. w kuchni), w którym obowiązuje specjalne zasady zachowania.

4. Pozwól każdej ze stron wypowiedzieć swoją opinie na temat kłótni tzn. co jest jej problemem. Każdy może opisać coś zupełnie innego (i to jest w porządku)!

pinkthething.pl

5. Daj dzieciom wyrazić swoje emocje. Zapytaj jak się czują.

6. Zapytaj dlaczego tak się czują i czego tak naprawdę chcą. Ważne, by druga strona kłótni usłyszała jak problem widzi i jak czuje się jej „rywal”.

7. Wykaż zrozumienie dla uczuć obu stron. Pokaż im, że nie tylko jeden z nich cierpi w tej kłótni, również druga osoba ma swoje pragnienia i cele. Teraz problem jest już ich wspólny - mogą pracować razem, aby go rozwiązać.

8. Zmień środek ciężkości. Zamiast skupiać się na obwinianiu drugiej osoby skieruj ich uwagę na problem sam w sobie. Najlepiej zapisz go na kartce, lub narysuj i pozwól im pracować razem nad rozwiązaniem.

9. Zapytaj jakie mają pomysły na rozwiązanie sporu. Ich zadaniem jest wymyślić minimum 3 rozwiązania, które spełniają potrzeby wyrażone wcześniej. Należy pamiętać, że to nie ma być kompromis! Potrzeby obu stron powinny być spełnione!

10. Wybierzcie jedno rozwiązanie które odpowiada wszystkim, uściśnijcie sobie dłonie, podziękujcie za współpracę i wracajcie do zabawy!



czwartek, 15 listopada 2012

W 5 minut do szczęścia! Jak pokonać stres!

Przytłoczeni nawałem obowiązków, spraw do załatwienia i zobowiązań marzymy o magicznej recepcie na szczęście. Nie zaproponuję dziś specyfiku, który jak sok z gumijagód doda Ci niespożytej energii, do rozwiązania wszystkich Twoich problemów. Zamiast specjalnych używek stres można pokonać przez wprowadzenie drobnych nawyków do każdego Twojego dnia. Optymizmu może się nauczyć!

instagr.am/p/JHZNAJFZSt/
Przepis na szczęście zakłada, że każdy z nas, codziennie, potrzebuje, aby w jego życiu wystąpiły pewne elementy. Wydarzenia, których doświadczenie buduje naszą odporność na stres.Chwile, które sprawiają, że będziemy lepiej radzić sobie ze stresem.

Pierwszym składnikiem udanego dnia jest sukces. I nie musi to być od razu Nagroda Nobla. Wystarczy małe osiągniecie, z którego sami jesteśmy zadowoleni.

Drugi składnik, który pozytywnie oddziałuje na nasze samopoczucie, to działanie twórcze – w pracy może to być analiza złożonego zagadnienia, interpretacja wyników badań, ustosunkowanie się do czyjegoś zdania. Ale równie dobrze możemy „postawić na” rękodzieło z dziećmi, czy wariację na temat przepisu kulinarnego.

Trzeci element to skupienie swojej uwagi na tym co odczuwasz tu i teraz. Chwila, w której nie martwisz się tym co już się wydarzyło, nie zastanawiasz się nad tym co Cię czeka. Idziesz, oddychasz, bawisz się z psem, jesz – nie ważne jaka to będzie czynność, ale ważne byś zaangażował w nią całego siebie.

Czwarty element, niezbędny do budowania poczucia szczęścia, to poczucie sensu. W tym celu polecam wyjście poza swój świat, oderwanie się od myślenie o sobie – swoim rozwoju, samopoczuciu., problemach i sprawach dnia codziennego i zaangażowanie się w działania, które są większe niż my sami. Wiara, wolontariat w stowarzyszeniu, bezinteresowna pomoc innym – wybór należy do Ciebie.

Aby wprowadzanie dobrych nawyków w życie było przyjemniejsze w Internecie powstało kilka aplikacji ułatwiających to zadanie. Jedna z nich, którą szczerze polecam, opiera się na słusznym założeniu, że tam gdzie jest dobro, tam jest radość. Zadaniem użytkownika aplikacji twixtmas.com jest spełnianie dobrych uczynków w okresie świąt bożego narodzenia. Jednak pomysły na dobre uczynki, oraz sam schemat ich wykonywania można wykorzystać w dowolnym czasie. Po więcej szczegółów zapraszam na stronę inicjatywy.

www.twixtmas.com


A teraz zadanie dla Ciebie! Rozejrzyj się wokół, a jeśli jesteś aktualnie sam pomyśl o kimś bliskim, z kim możesz się skontaktować. Pomyśl o komplemencie, który chciałbyś mu powiedzieć. Napisz go na karteczce lub wyślij SMS. Podziel się dobrem!

poniedziałek, 22 października 2012

Sposób na Gniewka!


Uczucie złości towarzyszy człowiekowi we wszystkich okresach jego życia. Złości się zarówno niemowlę, jak i przedszkolak czy dorosły. Złości nie da się uniknąć. Ważne jest zatem to, by od najmłodszych lat uczyć dzieci kierować złością w taki sposób, aby nie ona rządziła nami, lecz aby sami mogli ją mieć pod kontrolą. Jak możemy im pomóc?


giftgogreen.etsy.com
Po pierwsze zapobiegajmy.
Należy pamiętać, że są pewne czynniki zewnętrzne mające duży wpływ na nasilenie wybuchów złości. Zanim będziemy zmuszeni zmierzyć się z napadem zwróćmy uwagę na: dotlenienie pomieszczenia, czy naszemu podopiecznemu nie chcę się pić, czy aby nie jest otoczony agresywnymi barwami, jaka panuje w okół niego atmosfera (w domu/szkole). A przede wszystkim czy stosujemy wobec niego jasne, czytelne, jednakowe dla wszystkich i przestrzegane reguły. Dodatkowo możemy zadbać, aby dziecko otoczone było przez muzykę - muzyka relaksacyjna w tle wycisza i uspokaja.

Po drugie reagujmy szybko.
Nietrudno jest rozpoznać osobę przepełnioną złością. Objawy zbliżającego się wybuchu to zazwyczaj zmarszczone czoło, zmrużone oczy, pobladłe lub zaczerwienione policzki, rozszerzone otwory nosowe, zaciśnięte wargi, dłonie zaciśnięte w pięści, niepokój. Ważne, by być wyczulonym na zauważanie wczesnych sygnałów złości, by zapobiegać, a nie wzmacniać i potęgować wybuch (również u siebie!).

Po trzecie reagujmy właściwie.
Kiedy człowiek wyraża złość, duże znaczenie ma to, w jaki sposób reagujemy. Ważna jest zarówno nasza komunikacja niewerbalna, jak i to, co mówimy. Pamiętajmy, że złość, jak każde uczucie, przemija. Typowe reakcje na atak złości, takie jak: krzyk, używanie raniących komentarzy, groźby - nie przynoszą zwykle skutku. Wręcz przeciwnie - wzmagają niewłaściwe zachowania.

www.reloveplanet.com

Co możemy zrobić, kiedy ktoś się przy nas złości?
- Spróbujmy odzwierciedlić, określić jego stan: "Widzę, że chyba Cię to rozzłościło", "Coraz mniej Ci się to podoba ...", "Widzę, że jesteś bardzo zły. Na pewno masz powód, by tak bardzo się złościć.
Uważnie słuchajmy i powtarzajmy spokojnym głosem to, co ktoś do nas mówi: "Mówisz, że... , "Słyszałem jak powiedziałeś, że ...";
- Okazujmy empatię i zrozumienie - wyobraź sobie, że jesteś na jego miejscu, i spróbuj zobaczyć daną sprawę z jego punktu widzenia: "Kiedy wyobrażam sobie, że jestem w twojej skórze, to...". "Z twojego punktu widzenia wygląda to tak"
- Starajmy się unikać prawienia morałów, poprawiania, udzielania wskazówek w trakcie napadu złości; wprowadzajmy konsekwencje dopiero wtedy, gdy zarówno my, jak i druga osoba jesteśmy spokojni;

Jeżeli jesteśmy uważni, to wiele ataków złości możemy zatrzymać w momencie pojawienia się pierwszych objawów podanych powyżej. Jednak zdarzają się takie sytuacje, w których dochodzi do wybuchu.Wybuch jest mniej groźny, kiedy ograniczamy liczbę bodźców ("mniej paliwa"): obniżamy i ściszamy głos, mówimy wolno, unikamy kontaktu wzrokowego, unikamy dotyku, pozostajemy sami.

A co zrobić by szybko dojść do siebie po wybuchu złości?
Oto kilka sposobów na wyciszenie się: liczenie do 10; pomyślenie o czymś przyjemnym; kilka głębokich oddechów; mówienie; przeczytanie wcześniej przygotowanego "rozweselacza".

funlava.com

Przepis na "rozweselacz" dla Gniewka:
1. Kiedy wydarzy się coś co bardzo Cię rozbawi, szybciutko zapisz to hasłowo (lub narysuj) na małej kartce.
2. Kartkę schowaj w sobie tylko znanym miejscu.
3. Wyciągnij ją w momencie kiedy potrzebujesz pozytywnej energii i przeczytaj.


Spokojnej jesieni!!

wtorek, 18 września 2012

Empatia u dzieci i młodzieży


Spróbujmy innego spojrzenia na rozwój dzieci i młodzieży, przez pryzmat empatii. Zamiast myśleć „Co moglibyśmy jeszcze zrobić, by więcej Ich nauczyć?” spróbujmy zadać sobie pytanie: „Co Oni mogę zrobić dla innych, by lepiej poznać siebie?”. Kluczem do tej prospektywny jest empatia, czyli zdolność do współodczuwania stanów emocjonalnych drugiej osoby, zdolność do rozumienia przekonań, uczuć i zamiarów innych. W kontekście działań wychowawczych empatia jest wyjątkowo ważna, ponieważ jest jednym z najsilniejszych hamulców zachowań nerwowych, agresywnych, antyspołecznych. Umiejętność ta jest potrzebna, jeśli chce się współpracować z innymi. Proponuję sześć kroków rozwijających zdolność empatii, które każdy z nas może podjąć właściwie od zaraz.

www.edutopia.org

Krok nr 1. Ciekawość świata i obcych

Zadbaj o swój umysł i kultywuj w sobie ciekawość świata, nowych idei, miejsc i osób. Na co dzień możesz to zrobić poprzez unikanie wypowiedzi opartych na ogólnikach i stereotypach. Widzisz zagubionego turystę-azjatę? Zamiast śmiać się z jego aparatu fotograficznego spróbuj dowiedzieć się jak mu pomóc, zapytaj skąd pochodzi, a potem znajdź to miasto na mapie!

Krok nr 2. Szukanie wspólnego mianownika

W sytuacji konfliktu spróbuj znaleźć coś wspólnego z osobą, z którą się kłócisz. Może to być większa od Waszego konfliktu idea. Albo, jeśli to ona Was poróżniła, przyjrzyj się detalom. Może ten ktoś, tak jak Ty, panicznie boi się windy?

www.edutopia.org

Krok nr 3. Szalony eksperyment

Umiejętność przyjmowania perspektywy patrzenia na świat oczami drugiej osoby, pozwala na rozpatrzenie motywów jej działania, a to z kolei bardzo ułatwia ich zrozumienie. Spróbuj kiedyś, zupełnie dosłownie i na serio, „wejść w czyjeś buty”.

Krok nr 4. Ćwiczenie rozmowy

Zastanów się, czy naprawdę słuchasz, gdy ktoś inny opowiada Ci o swoich emocjach. Czujesz współczucie, gdy słuchasz o chorobie znajomego, oburzenie, kiedy przyjaciel opowiada o sytuacji, w której został potraktowany niesprawiedliwie, radość bądź wzruszenie, gdy cieszysz się z czyichś sukcesów. Czy Twoja twarz, słowa, gesty oddają te emocje?

feminspire.com

Krok nr 5. Udział w inspirującym ruchu społecznym

Ruchy społeczne, działania non profit, wolontariat – to niezastąpieni nauczyciele empatii. Rozejrzyj się, może w Twojej okolicy jest miejsce, w którym Twoje umiejętności mogą przydać się innym?

Krok nr 6. Szerokie spojrzenie

Nie ograniczajmy się w umiejętności współodczuwania! Empatię zbyt często kojarzymy ze współczuciem ludziom w trudnej sytuacji. Spróbujmy współodczuwać inaczej: poczuj radość sportowca ze zwycięzcą złota olimpijskiego, miłość bohatera rodem z komedii romantycznej w kinie, napięcie premiera przed wynikami wyborów.


Do dzieła!