Programy rozwoju inteligencji emocjonalnej i społecznej

Znaczenie nauczania umiejętności społeczno-emocjonalnych  jest nieocenione dla zdrowego rozwoju dziecka. Dzieci ze słabymi umiejętnościami społecznymi są narażone na więcej problemów w szkole (Wentzel i Wigfield, 1998), a później w miejscu pracy (Spencer i Spencer, 1993). W szczególności agresywne dzieci są narażone na doświadczanie poważnych problemów i utrudnień w okresie dzieciństwa i dorastania (Campbell, 1995; Parker i Asher, 1987). Nawet u tych dzieci, które nie wykazują problemów z zachowaniem, brak umiejętności społeczno-emocjonalnych zakłóca rozwój (Weissberg i Bell, 1997).

Program Social and Emotional Learning (SEL) jest na liście przedmiotów obowiązkowych wielu szkół w Stanach Zjednoczonych. Aktywna inicjatywa prowadzenia przez pedagogów zajęć z tego obszaru podejmowana jest w wielu innych krajach jak Japonia, Singapur, Wielka Brytania. Program zawiera bardzo konkretne, wymierne normy nauczania dla wszystkich klas np. w ramach zajęć w klasach pierwszych dzieci uczą się rozpoznawać i nazywać emocje oraz łączyć je z rzeczywistymi wydarzeniami.

www.edutopia.org

Przyjżyjmy się dokładnie temu jakie umiejętności u uczniów rozwijają zajęcia prowadzone według tego programu:

1. Samoświadomość i empatia:

Dokładna rozpoznanie własnych silnych i słabych stron;

Wzmocnienie poczucia pewności siebie i optymizmu ;]

Umiejętność prawidłowego określenia własnych uczuć i uczuć innych osób;

Umiejętność dokładnego rozpoznania emocji i myśl oraz ich wpływu na zachowanie;

Umiejętność okazywania współczucia;

Umiejętność „wczucia się” w sytuację innych osób;

Poszanowanie podobieństw i różnic między zachowaniami poszczególnych jednostek.

2. Kontrola emocji, samorządność:

Zdolność do dostosowania swoich emocji, myśli i zachowań w zależności od sytuacji;

Zarządzanie stresem, kontrolowanie impulsów, motywowanie siebie i dążenie do ustalonych celów;

Radzenie sobie z presją, gniewem, odrzuceniem, oskarżeniami i lękiem.

www.edutopia.org/blog

3. Umiejętności komunikacyjne:

Umiejętność nawiązywania i utrzymywania zdrowych i satysfakcjonujących relacji z kolegami poprzez: komunikację, aktywne słuchanie, współpracę, odporność na presję społeczną (asertywność), konstruktywne negocjowanie konfliktów, poszukiwanie i oferowanie pomocy w razie potrzeby, uważne słuchanie, przyjmowanie komplementów i krytyki

4. Odpowiedzialne podejmowanie decyzji i rozwiązywanie sytuacji trudnych:

Zdolność dokonywania świadomego wyboru oraz ponoszenie za niego odpowiedzialności (mając na uwadze przyjęty system wartości i celów). Radzenie sobie w sytuacjach trudnych np. w złości, w stresie, pod presją czasu.

Zajęcia w oparciu o programy SEL odbywają się w Centrum rozwoju bez stresu oraz w zaprzyjaźnionych z nami szkołach.

Kłótnie pomiędzy rodzeństwem. Jak pomóc im rozwiązać ich problemy?

Co zrobić gdy rodzeństwo stale kłóci się pomiędzy sobą? Jak prowadzić negocjacje gdy dzieci walczą? Poniżej znajdziesz opis 10 kroków prowadzących Cię do spokoju w Twoim domu. Jako rodzic dowiesz się jak prowadzić skuteczne mediacje!

www.toyswill.com

1. Oddychaj głęboko. Nie jesteśmy skuteczni kiedy rozmawiamy w złości lub nerwach. Zanim zaczniesz rozwiązywać ich spór, upewnij się, że jesteś spokojna.

2. Odnieś się wprost do trudnej sytuacji. Paradoksalnie, wprowadzenie spokoju wymaga konfrontacji z problemem. Często musimy uświadomić dzieciom, że mają problem, który wymaga rozwiązania. Postaraj się sprowadzić ją do krótkiego opisu faktów.

3 A teraz pomóż im się uspokoić i nabrać dystansu. Konfliktów nie rozwiązujemy w emocjach i „na gorąco” Jednym z dobrych sposobów jest stworzenie miejsca rozwiązywania sporów (np. w kuchni), w którym obowiązuje specjalne zasady zachowania.

4. Pozwól każdej ze stron wypowiedzieć swoją opinie na temat kłótni tzn. co jest jej problemem. Każdy może opisać coś zupełnie innego (i to jest w porządku)!

pinkthething.pl

5. Daj dzieciom wyrazić swoje emocje. Zapytaj jak się czują.

6. Zapytaj dlaczego tak się czują i czego tak naprawdę chcą. Ważne, by druga strona kłótni usłyszała jak problem widzi i jak czuje się jej „rywal”.

7. Wykaż zrozumienie dla uczuć obu stron. Pokaż im, że nie tylko jeden z nich cierpi w tej kłótni, również druga osoba ma swoje pragnienia i cele. Teraz problem jest już ich wspólny - mogą pracować razem, aby go rozwiązać.

8. Zmień środek ciężkości. Zamiast skupiać się na obwinianiu drugiej osoby skieruj ich uwagę na problem sam w sobie. Najlepiej zapisz go na kartce, lub narysuj i pozwól im pracować razem nad rozwiązaniem.

9. Zapytaj jakie mają pomysły na rozwiązanie sporu. Ich zadaniem jest wymyślić minimum 3 rozwiązania, które spełniają potrzeby wyrażone wcześniej. Należy pamiętać, że to nie ma być kompromis! Potrzeby obu stron powinny być spełnione!

10. Wybierzcie jedno rozwiązanie które odpowiada wszystkim, uściśnijcie sobie dłonie, podziękujcie za współpracę i wracajcie do zabawy!